موج نور

تو میروی ز پیت آشیانه میماند

دل شکسته پری در میانه میماند

هزارحرف نگفته هنوزدرذهنم

سکوت میکند و ناشیانه میماند

بیا ساقی شرابی ده زخود بیگانه گردم من

بزن آتش به ارکانم بود چندی که سردم من

مپرس افسانهء دردم سکوت هم عالمی دارد

چه گویم با من این دنیا چه ها کرد وچه کردم من

+نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386ساعت6:27توسط فرشته ضیایی |

ما را شکایتی به دل از یار نیست نیست

عاشق شدن عزیز من اجبار نیست نیست

سنگی هزار خوردم و یک سنگ نیز تو

آیینهء شکسته ام ، انکار نیست نیست

دیگر چه سود زین همه احساس و عاطفه

جانم زیان مکن که سزاوار نیست نیست

یک آسمان محبت و یک بحر عشق را

از من به هدیه گیر که بسیار نیست نیست

گیسو زنم به آتش و روشن کنم رهت

فردای دیگرت چو شبم تار نیست نیست

روجان من به پشت خود هرگز نگاه مکن

امید گر به لحظهء دیدار نیست نیست

+نوشته شده در جمعه دوازدهم بهمن 1386ساعت20:29توسط فرشته ضیایی |