موج نور

ای صبا گر بگذری از شهر یار

این پیام قلب رنجورم ببر

گو چسان ازیاد رفتت جان من

انتظاری خفته در چشمان تر

اینقدر راحت فراموشت بشد؟

آنچه بود احساس من دنیای من

بی تو ختم ام بی تو نا پیدا ترم

ای تو بودم محور و مبدای من

سرد قلبم سرد احساسم تنم

میتند در من هوای سرد تر

بغض میترکد درون سینه ام

هر چه پر فریاد تر پر درد تر

باز آ چشمم براهت منتظر

مرد من دنیای من شهزاده ام

عقدهء تنهایی سوزد مرا

گرد رسوای به جان افتاده ام

+نوشته شده در پنجشنبه پنجم مهر 1386ساعت9:17توسط فرشته ضیایی |