موج نور

معنی حیات

به من از فاصله ها کمتر گوی

که من از فاصله ها بیزارم

اگر این فاصله ها

در میان من و تو رخنه ایجاد کند

بشکن آیینه ها را بشکن

که همه ظاهر تو می بینند

باری از آیینهء چشمانم

خویشتن را بنگر

بنگر خویش سراپا

همه لطفی و صفا

به من ای جان زمحبت بسرا

که من این معنی زیبای حیات

زتو دریافته ام

+نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم اسفند 1385ساعت23:56توسط فرشته ضیایی |

سلام بر همه عزیزانی که گهگداری به این خانه سر میزنند. مدتیست که احساسم نیز مانند فضای دور و برم زمستانی و منجمد است. میخواهم قفل سکوت را بشکنم و آشیان سرد وبلاگم را با محبت های صمیمانهء شما حرارتی بخشم.ولی نمیدانم هزیانش بنامم یا شعر.

روح سرگردان

بر تافتم از قید تن ٫در آتش جان سوختم

ازروح سرگردان خود دربند زندان سوختم

با من هویدا نیست این٫ در دیده پیدا نیست این

از شعله های سرکشی در سینه پنهان سوختم

بالم گرفتند و به من بشکسته گی آموختند

در کورهء حیوانیت با نام انسان سوختم

از ابتدا تا انتها٫ گمگشتهء حرفی شدم

تا باز یابم خویش را در معنی جان سوختم

+نوشته شده در پنجشنبه سوم اسفند 1385ساعت18:31توسط فرشته ضیایی |