موج نور

سلام بر همه عزیزانی که درین وبلاگ سر میزنند و تنهاییم را با من تقسیم میکنند. سپاس از آنهاییکه با نظریات سازندهء شان در بهتر شدن سروده هایم ٫یاری ام میرسانند.

این غزل را در زمستان سال ۱۳۷۵ سروده بودم. اصلاحات اندکی در آن وارد نمودم .ولی مضمون ٫وزن و قالب همانست که بود.

درون چشم هایت قطره های آب میرقصد

و یا در دامن شب پیکر مهتاب میرقصد

کدامین پنجه یی آرامش دریاچه برهم زد

که موج از بیخودی ها دردل تالاب میرقصد

سکوتی در نگاهت حرفهای تازه یی دارد

واحساسی درآن با عمق یک گرداب میرقصد

بیا غسلم بده در آبیی زیبای چشمانت

چه پاکیی که دراین سادگیی ناب میرقصد

توای محبوبم ای جانم! میفشان اشکهایت را

که از لبخند زیبایت دل بیتاب میرقصد

ادامه مطلب

+نوشته شده در سه شنبه شانزدهم آبان 1385ساعت17:14توسط فرشته ضیایی |

این عید هم بسان دگر عید ها گذشت

افسرده و خموش به صد انزوا گذشت

در کنج بیکسی و نهان از خیال دوست

یادی نکرده از سر این بینوا گذشت

اشکم که از نگاه عزیزی فتاده ام

ایام عاشقانهء این ماجرا گذشت

هر نیک و بد گذشته و این نیز بگذرد

ایام هر چه بود زمن یا ز ما گذشت

+نوشته شده در پنجشنبه چهارم آبان 1385ساعت0:18توسط فرشته ضیایی |