تبليغاتX
موج نور
  

 

        زموج آتش احساس و عشقم

        فقط یک شعلهء در یاد باقیست

        چنان غرقم که از شور و نوایم

       همین اندیشهء  فریاد باقیست

       چه خوش گفتی  زرنج عمرهای

       مرا یک آشیان از باد باقیست

       شکسته پیکرش از بی ثباتی

        مگر عشقی درین بنیاد باقیست؟

       ز بعد آن همه رنجی که بردم

        عجب کین سینهء ناشاد باقیست

+نوشته شده در یکشنبه شانزدهم مهر 1385ساعت13:0توسط فرشته ضیایی |