موج نور

بیا که دست عزیزت به شاخهء شعرم

شکوفه های نوی را به هدیه میآرد

زابر خاطره ها گوهر خیالات ات

به باغ سبز تنم دانه ، دانه میبارد

بیا که باز زاوج بلند چشمانت

هلال رنگی و شبها ستاره یی چیند

تبسمی بنما سوی نوعروس بهار

که غنچه جلوهء خندیدن ترا بیند

بیا فضای سکوتم شکن به گرمی لطف

صفای عشق تو برمن غرورمیبخشد

چنان شفاف تر از چشمه های خورشیدی

که هر نگاهء تو صد موج نور میبخشد

+نوشته شده در سه شنبه بیستم تیر 1385ساعت1:53توسط فرشته ضیایی |

پردهء راز

آسمان کبود و تیرهء شب

همچو روح اسیر زندانی

همچو قلب شکستهء تنها

همچو عکس فتاده در کنجی

پرده از راز ها کشیده به رخ

+نوشته شده در پنجشنبه پانزدهم تیر 1385ساعت18:18توسط فرشته ضیایی |